koning van Frankrijk 1060-1108 Filips I van Frankrijk

1052 - 1108  (56 jaar)

• Naam	Filips I van Frankrijk
  Titel	koning van Frankrijk 1060-1108
  Geboorte	23 mei 1052
  Geslacht	Mannelijk
  Overlijden	29 jul 1108	Melun
  Begraven	bij het klooster van Saint-Benoît-sur-Loire
  Persoon-ID	I168357	Luteijn
  Laatst gewijzigd op	5 jul 2017

  
  

  Vader	was koning van Frankrijk van 1031 tot zijn dood in 1060. Hendrik I van Frankrijk,   geb. 4 mei 1008, Reims? ovl. 4 aug 1060, Vitry-en-Brie (Leeftijd 52 jaar)
  Moeder	Anna van Kiev,   geb. 1024   ovl. 5 sep 1075 (Leeftijd 51 jaar)
  Huwelijk	19 mei 1051
  	Na de dood van zijn eerste echtgenote Mathilde, zocht Hendrik I van Frankrijk in de Europese vorstenhuizen een nieuwe echtgenote, maar hij vond niemand die niet nauw met hem verwant was. Tenslotte vond hij een nieuwe echtgenote in het afgelegen Kiev
  Gezins-ID	F1498326098	Gezinsblad  |  Familiekaart

  
  

  Gezin 1	Judith Maria van Zwaben,   geb. 1054, Goslar (Nedersaksen) (Dld) ovl. 1100 (Leeftijd 46 jaar)
  Getrouwd	ca. 1071
  Gezins-ID	F1498326106	Gezinsblad  |  Familiekaart

  
  

  Gezin 2	Bertha van Holland,   geb. 1058   ovl. 30 jul 1094, Montreuil-sur-Mer (Fr) (Leeftijd 36 jaar)
  Huwelijk	1072
  	Type: religious
  Scheiding	15 mei 1092
  Kinderen	1. Constance van Frankrijk,   geb. 1078   ovl. 14 sep 1126 (Leeftijd 48 jaar)   2. koning van Frankrijk 1108-1137 Lodewijk VI van Frankrijk,   geb. 1 dec 1081, Parijs ovl. 1 aug 1137, Béthisy-Saint-Pierre (Château de la Douye) (Leeftijd 55 jaar)   3. Hendrik van Frankrijk,   geb. 1083
  Gezins-ID	F1498136591	Gezinsblad  |  Familiekaart

  
  

  Gezin 3	Bertrada van Montfort   ovl. Ja, datum echter onbekend
  Huwelijk	na 1092
  	Type: religious
  	Na 1090 werd Filips' bewind beheerst door zijn huwelijksverwikkelingen en de conflicten met de kerk die daaruit voortkwamen: Filips begeerde Bertrada, de mooie en jonge vijfde vrouw van zijn oude vazal Fulco IV van Anjou. Tegelijk vond Filips dat Bertha dik en onaantrekkelijk was geworden. Dus scheidde hij op 15 mei 1092 van Bertha en verbande haar van het hof. Daarna trouwde Filips met Bertrada. Bertrada was toen nog niet gescheiden van Fulco. Niet alle bisschoppen konden dit accepteren en er kwam verzet tegen deze gang van zaken. In 1094 excommuniceerde de aartsbisschop van Lyon het nieuwe paar. Dit werd in 1095 door de paus bevestigd. Onder druk van de excommunicatie verliet Filips Bertrada, de excommunicatie werd toen opgeheven, Filips en Bertrada gingen weer samenwonen, en werden opnieuw geëxcommuniceerd. Dit herhaalde zich enkele malen tot 1104. Toen legden Filips en Bertrada een plechtige eed af om te zullen scheiden, en werd de excommunicatie opgeheven. Natuurlijk braken ze hun eed en bleven bij elkaar maar de excommunicatie werd niet opnieuw ingesteld. Als dank gaf Filips tijdens een ontmoeting in Saint-Denis steun aan paus Paschalis II tegen keizer Hendrik V.
  Kinderen	1. heer van Mehun-sur-Yèvre en graaf van Mantes Filips van Frankrijk,   geb. ca. 1093   ovl. na 1113 (Leeftijd > 21 jaar)   2. Floris van Frankrijk,   geb. 1095   ovl. 1118 (Leeftijd 23 jaar)   3. Cecilia van Frankrijk,   geb. 1097   ovl. 1145 (Leeftijd 48 jaar)   4. Eustatia van Frankrijk,   geb. ca. 1099   ovl. Ja, datum echter onbekend
  Gezins-ID	F1498326100	Gezinsblad  |  Familiekaart

  
  

• Aantekeningen

  Filips werd in 1059 als koning van Frankrijk gewijd en werd op 4 augustus 1060 (8 jaar oud) gekroond. Zijn moeder en Boudewijn V, graaf van Vlaanderen, waren gezamenlijk regent. Toen Anna in 1061 hertrouwde met Rudolf van Valois werd haar positie aan het hof onmogelijk en moest ze haar positie opgeven. In 1066 werd hij meerderjarig en kon zelfstandig regeren. Politiek Tijdens de eerste 25 jaar van zijn bewind was Filips volop bezig om zijn binnenlandse positie te versterken, ten koste van de grote leenmannen in het noorden van Frankrijk. Hierin was hij niet altijd succesvol. Een overzicht van de belangrijkste gebeurtenissen: - 1068: Filips verwierf de Gâtinais in ruil voor zijn steun aan Fulco IV van Anjou - 1071: Filips verloor de slag bij Kassel tegen Robrecht I de Fries die de macht in Vlaanderen had gegrepen ten koste van de rechtmatige graaf Arnulf III van Vlaanderen. Filips kreeg de abdij van Corbie in ruil voor de erkenning van Robrecht als graaf. - 1072: versterking van de band met Robrecht door een huwelijk met diens stiefdochter Bertha van Holland - 1076: Filips ontzette de stad Dol die door Willem de Veroveraar werd belegerd - 1077: vrede met Willem die stopte met zijn pogingen om Bretagne te veroveren - 1079: Filips stelde het kasteel van Gerberoy ter beschikking van Robert, de opstandige zoon van Willem de Veroveraar - 1082: Filips annexeerde de Vexin - 1090: Filips verwierf Bourges Na 1090 werd Filips' bewind beheerst door zijn huwelijksverwikkelingen en de conflicten met de kerk die daaruit voortkwamen: Filips begeerde Bertrada, de mooie en jonge vijfde vrouw van zijn oude vazal Fulco IV van Anjou. Tegelijk vond Filips dat Bertha dik en onaantrekkelijk was geworden. Dus scheidde hij op 15 mei 1092 van Bertha en verbande haar van het hof. Daarna trouwde Filips met Bertrada. Bertrada was toen nog niet gescheiden van Fulco. Niet alle bisschoppen konden dit accepteren en er kwam verzet tegen deze gang van zaken. In 1094 excommuniceerde de aartsbisschop van Lyon het nieuwe paar. Dit werd in 1095 door de paus bevestigd. Onder druk van de excommunicatie verliet Filips Bertrada, de excommunicatie werd toen opgeheven, Filips en Bertrada gingen weer samenwonen, en werden opnieuw geëxcommuniceerd. Dit herhaalde zich enkele malen tot 1104. Toen legden Filips en Bertrada een plechtige eed af om te zullen scheiden, en werd de excommunicatie opgeheven. Natuurlijk braken ze hun eed en bleven bij elkaar maar de excommunicatie werd niet opnieuw ingesteld. Als dank gaf Filips tijdens een ontmoeting in Saint-Denis steun aan paus Paschalis II tegen keizer Hendrik V. Koning Filips I overleed in zijn kasteel in Melun op 29 juli 1108. Hij werd begraven bij het klooster van Saint-Benoît-sur-Loire omdat hij vond dat hij niet waardig was om bij zijn voorvaderen in de kathedraal van Saint-Denis te worden bijgezet. Hij werd opgevolgd door zijn zoon Lodewijk VI de Dikke.