markgraaf van de Nordgau, graaf van Schweinfurt (stad), Radenzgau en de Volkfeld Hendrik van Schweinfurt

ca. 950 - 1017  (67 jaar)

• Naam	Hendrik van Schweinfurt
  Titel	markgraaf van de Nordgau, graaf van Schweinfurt (stad), Radenzgau en de Volkfeld
  Geboorte	ca. 950
  Geslacht	Mannelijk
  Overlijden	8 sep 1017	Schweinfurt (D)
  Begraven	bij de kloosterkerk in Schweinfurt
  Persoon-ID	I168588	Luteijn
  Laatst gewijzigd op	12 jul 2017

  
  

  Vader	markgraaf v/d Beierse Nordgouw, vazal van Otto I de Grote Berthold van Schweinfurt,   geb. ca. 915   ovl. 16 jan 980, Schweinfurt (D) (Leeftijd 65 jaar)
  Moeder	Heliksuinde van Walbeck,   geb. ca. 930   ovl. 19 aug 1015 (Leeftijd 85 jaar)
  Gezins-ID	F1499854418	Gezinsblad  |  Familiekaart

  
  

  Gezin	Gerberga van Gleiberg,   geb. ca. 970   ovl. na 1036 (Leeftijd > 67 jaar)
  Huwelijk	vóór 985
  	Type: religious
  Kinderen	1. Burkhard van Schweinfurt   ovl. 1059   2. graaf aan de Pegnitz, aan de Boven-Naab en aan de Altmühl Hendrik II van Schweinfurt,   geb. ca. 985   ovl. 1043 (Leeftijd 58 jaar)   3. hertog Otto III/van Zwaben van Schweinfurt,   geb. ca. 990   ovl. 28 sep 1057 (Leeftijd 67 jaar)   4. Eilika van Schweinfurt,   geb. ca. 1005   ovl. 10 dec 1059 (Leeftijd 54 jaar)   5. Judith van Schweinfurt,   geb. ca. 1010   ovl. 2 aug 1058 (Leeftijd 48 jaar)
  Gezins-ID	F1498415425	Gezinsblad  |  Familiekaart

  
  

• Aantekeningen

  Hendrik erfde van zijn vader grote familiebezittingen rond de Main en in het gebied tussen de Main en de Donau. Hij volgde hem bovendien op als markgraaf van de Nordgau, graaf van Schweinfurt (stad), Radenzgau en de Volkfeld. Hendrik steunde in 981 de Italiaanse veldtocht van keizer Otto II met 40 ridders. Later werd hij verbannen door keizer Otto III wegens zijn conflicten met de bisschop van Würzburg dat begon doordat Hendrik onrechtmatig een vazal van de bisschop de ogen had laten uitsteken. Hendrik steunde de kandidatuur van de latere keizer Hendrik II in ruil voor de belofte van functie van hertog van Beieren. Toen Hendrik wel tot keizer was gekozen maar zijn belofte niet inloste, steunde Hendrik de opstand van Boleslaw Boleslaw I van Polen, die echter in 1003 werd neergeslagen. Het huwelijk van dochter Eilika met Bernhard II van Saksen heeft vast met deze verwikkelingen samengehangen. Een aantal andere hoge edelen nam ook deel aan de opstand, de opstand was een algemene uiting van onvrede met de houding van de koning die te veel inbreuk maakte op de rechten van de adel. Hendrik werd dan ook soepel behandeld door de legers van de koning. De kastelen van Hendrik vielen snel in handen van de troepen van de koning, die het bevel om de versterkingen te slopen in de regel negeerden. Van de burcht van Schweinfurt werden slechts symbolisch enkele stenen verwijderd, toen Hendriks moeder Eilika zich in de kerk van het kasteel opsloot een dreigde dat ze zich zou laten verbranden als de koninklijk